Τα καλύτερα του 2022/ μέρος 5ο

 

Το καλύτερο ντοκιμαντέρ της χρονιάς: “Vaccination – The Whole Story“  (Εμβολιασμός – Όλη η ιστορία)

«Είμαι ένας απλός χωρικός δεν γνωρίζω πολλά, αλλά ξέρω ένα πράγμα. Στο χωριό που μεγάλωσα όταν καιγόταν ένα σπίτι, έρχονταν όλοι με ένα κουβά νερό για να σβήσουν τη φωτιά. Δεν τρέχαμε σε όλο το χωριό να ρίξουμε νερό σε όλα τα σπίτια. Μαζικός εμβολιασμός σημαίνει να τρέχεις να ρίχνεις νερό σε όλα τα σπίτια. Περιορισμός σημαίνει να ρίχνεις νερό στο σπίτι που καίγεται.» 

Ινδία 1972, Ινδός νεαρός γιατρός προς τον υπουργό υγείας του Bihar  όταν αυτός διέταξε την έναρξη των υποχρεωτικών/μαζικών εμβολιασμών κατά της ευλογιάς.

Το 2022 η Γαλλίδα δημοσιογράφος Anne Georget γυρίζει ένα ντοκιμαντέρ, το οποίο ανοίγει επιτέλους στο πλατύ κοινό μια κουβέντα γύρω από τον καθολικό εμβολιασμό, η οποία είχε ανοίξει εδώ και πολλά χρόνια μεταξύ των επιστημόνων (από ό,τι φαίνεται και στην ταινία), αλλά μπλοκαρίστηκε το 2020 κάτω από την πίεση των πολιτικών και οικονομικών  επιταγών της κρατικής διαχείρισης της πανδημίας.

Η δημοσιογράφος δίνει βήμα σε μια σειρά από ερευνητές, γιατρούς, επιδημιολόγους, εμβολιολόγους, ιστορικούς δημογράφους και εκπροσώπους της βιομηχανίας των εμβολίων και  παραδέχεται ότι το ζήτημα ανοίγει στη δημόσια σφαίρα κάτω από την πίεση των κινημάτων αμφισβήτησης των εμβολιασμών για την covid-19, παρόλο που το ντοκιμαντέρ δεν ασχολείται ειδικά με τα mrna σκευάσματα. Αυτό που κάνει είναι ότι τεκμηριώνει την αναποτελεσματικότητα της one-size-fits-all στρατηγικής εμβολιασμών στην ανθρώπινη κοινότητα και επιχειρηματολογεί υπέρ της εξατομικευμένης και στοχευμένης ιατρικής παρέμβασης.

Το ντοκιμαντέρ φιλοδοξεί να αναδείξει ότι η στρατηγική της μέγιστης εμβολιαστικής κάλυψης έρχεται μετά από άσκηση πολιτικής πίεσης από τα κράτη ( δες π.χ. 15.15΄-15.42΄) και κατόπιν απαίτησης του ΠΟΥ, ο οποίος διατηρεί από την ίδρυσή του (1948) τα ίδια πρωτόκολλα αντιμετώπισης των λοιμωδών νόσων που βασίζονται σε μια παράδοση περίπου 150 χρόνων, την παράδοση δλδ. της βιο-ιατρικής και του μαζικού εμβολιασμού.

Ένα πολιτικό σχόλιο που προκύπτει αβίαστα με τη θέαση του ντοκιμαντέρ είναι αυτό σχετικά με την εγκληματική στάση της αριστεράς.  Σύμπαν το φάσμα των αριστερών δυνάμεων στήριξε με την ηχηρή σιωπή του τους άμεσα ή έμμεσα υποχρεωτικούς εμβολιασμούς που οδήγησαν σε χιλιάδες φανερές αναστολές στο δημόσιο τομέα της υγείας και άλλες τόσες κρυφές απολύσεις στον ιδιωτικό τομέα γενικά, για να μη μιλήσουμε για τους καταναγκαστικούς εμβολιασμούς υπό την απειλή της απόλυσης. Επιδεικνύοντας υπερβάλλοντα ζήλο οι αριστερές δυνάμεις έκαναν σημαία και πρόταγμα τούς καθολικούς και μαζικούς εμβολιασμούς δίνοντας το δικό τους αριστερό χρώμα στις υποχρεωτικότητες. Για να φτάσουμε να θεωρούνται το 2021/22, με τις ευλογίες τους, οι ανεμβολίαστοι β΄ κατηγορίας εργαζόμενοι και οι τραμπουκισμοί τους από την εργοδοσία να είναι νομιμοποιημένοι στα μάτια των συναδέλφων τους.

Με τη δημοσιογράφο Anne Georget συνομιλούν ειδικότερα:

  • ο ιδρυτής και αρχισυντάκτης του περιοδικού “Vaccine” γιατρός και εμβολιολόγος, διευθυντής της Ερευνητικής Ομάδας Εμβολίων της Mayo Clinic, Gregory Poland,
  • η Dr Geneviève Barbier-Farrachi γενική γιατρός, μέλος του Συνδικάτου της Γενικής Ιατρικής και της συντακτικής επιτροπής του περιοδικού Pratiques, les cahiers de la médecine utopique,
  • ο δημογράφος και ιστορικός Hervé Le Bras,
  • ο ιστορικός εμβολίων Malte Thieben,
  • ο γιατρός και επιδημιολόγος που έπαιξε σημαντικό ρόλο στην εξάλειψη της ευλογιάς το 1967, διευθυντής του CDC από το 1967-1983, William Foege,
  • η εμβολιολόγος Ursula Wiedermann-Schmidt, σύμβουλος της αυστριακής κυβέρνησης κατά τη διάρκεια της πανδημίας,
  • ο Peter Doshi από το “British Medical Journal” και πολλοί άλλοι ακόμα.

https://archive.org/details/uu_20221104 [με ελληνικούς υπότιτλους]

Τα καλύτερα του 2022/ μέρος 4ο

Ο ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΟΣ ΕΡΓΑΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ:
Ο αγώνας των ανεσταλμένων υγειονομικών
«Όχι νικητές αλλά μαχόμενοι» αναφέρει ότι επιστρέφουν οι επί 16 μήνες ανεσταλμένοι και απλήρωτοι υγειονομικοί μια από τις πρόσφατες ανακοινώσεις στη σελίδα του Σ.Υ.Δ.Ε. Σωματείο Υγειονομικών υπέρ Δημοκρατίας και Ελευθερίας. https://www.facebook.com/…/26174…/posts/501922025156621/
Βέβαια η νικηφόρα και μετά από δύσκολους αγώνες επιστροφή δεν είναι στρωμένη με ροδοπέταλα. Διακρίσεις, επιτήρηση, συνέχιση του στιγματισμού και της πειθάρχησης, χώρια τις απολύσεις 1000 περίπου συμβασιούχων επικουρικών ανεμβολίαστων που δεν παρατάθηκαν οι συμβάσεις τους όταν έληξαν και που δεν θα επιστρέψουν ποτέ…
Η «Πρωτοβουλία Υγειονομικών Θεσσαλονίκης Ενάντια στους Αποκλεισμούς», ομάδα εργαζομένων που εκκίνησαν την εναντίωσή τους στον υποχρεωτικό εμβολιασμό βάζοντας τα ζητήματα εξαρχής από ταξική σκοπιά, θέτει καίρια το θέμα του πώς θα είναι άραγε για την ίδια την (διωγμένη) εργάτρια να γυρνάει πάλι στη δουλειά της.
Στο κείμενό τους «Πίσω στις δουλειές μας;» [βλ. εδώ: https://hwcontraresthess.noblogs.org/] βάζουν το ζήτημα της επιστροφής σε έναν εργασιακό τομέα που η κρατική διαχείριση της πανδημίας τον αποσάθρωσε με απανωτά διαρθρωτικά νομοσχέδια, που η ιδιωτικοποίηση βάθυνε, που οι διαχωρισμοί και οι αποκλεισμοί τόσο ανάμεσα στους εξυπηρετούμενους, έχοντες και μη έχοντες, ντόπιους και μετανάστες, όσο κι ανάμεσα στους εργαζόμενους (μόνιμους και συμβασιούχους, ασκούντες ή όχι ιδιωτικό έργο) έγιναν μεγαλύτεροι, που η εργασιακή επισφάλεια εντάθηκε, που ο νόμος του νέου υγειονομισμού με τις υποχρεωτικές θεραπείες έχει θριαμβεύσει.
Με τα ίδια τους τα λόγια: «Πώς θα είναι να γυρνάει η εργάτρια εκεί που πάνε να περάσουν νέες υποχρεωτικότητες (όπως αυτή του προσωπικού γιατρού), νέα φακελώματα (με τον ηλεκτρονικό φάκελο υγείας), νέες περιφράξεις; Πώς θα είναι να γυρνάει εκεί –στις δομές της υποτιθέμενης δημόσιας και δωρεάν υγείας– που χρόνια ζέχνει σαπίλα και τώρα πια με τα νέα νομοσχέδια μυρίζει πλήρη διάλυση; Εκεί που της λένε ότι αν θέλει περισσότερα λεφτά θα πρέπει να τα πάρει από τον κοσμάκη;»
Η σχετική ΚΥΑ δεν αφήνει κανένα ερωτηματικό. Αποτυπώνει ένα εργασιακό καθεστώς β΄ κατηγορίας εργαζομένων που θα βρίσκονται υπό την καθημερινή επιτήρηση του προϊσταμένου της κάθε δομής υγείας. Αυτός κάθε εβδομάδα θα καταθέτει έκθεση περί τήρησης ή μη των ατομικών μέτρων προστασίας, στην πραγματικότητα εκβιάζοντας την υποταγή των εργαζόμενων στις ορέξεις της διοίκησης και θέτοντάς τους σε καθεστώς ομηρίας.
Κάποιοι ανεμβολίαστοι πιθανόν να μην μπορέσουν καν να επιστρέψουν στην οργανική τους θέση, αφού αποκλείονται από τις κλινικές κλειστής νοσηλείας όπως Μονάδες Εντατικής Θεραπείας, Μονάδες Τεχνητού Νεφρού, Μονάδες Ογκολογικές και Μονάδες Νεογνών.
Οι άνθρωποι αυτοί παραδίδονται στο έλεος της επιτροπής νοσοκομειακών λοιμώξεων της εκάστοτε δομής υγείας, στην οποία δίνεται το δικαίωμα να αποφασίζει σε ποιες επιπλέον μονάδες της δομής δεν θα επιτρέπεται να παρέχουν τις υπηρεσίες τους.
Όσο κι αν θέλουν πολλές να το ξεχάσουμε οι υποχρεωτικότητες παραμένουν: Οι πρώην ανεσταλμένες εργαζόμενες στην υγεία επιστρέφουν με 2 rapid test εβδομαδιαίως, πληρωμένα από τον μισθό τους, τη στιγμή που για το χρονικό διάστημα 1/9/2021 έως 13/4/2022 είναι αμφίβολο αν θα τους αποδοθεί έστω και το 50% του μισθού τους πράγμα άδικο κατά την ποεδην, αφού υποστηρίζει ότι ακόμα και οι δημόσιοι υπάλληλοι που διώκονται για σοβαρά αδικήματα (π.χ. βιασμό ανηλίκων) τίθενται σε αργία και λαμβάνουν το 50% … Άδικο είναι βέβαια να μην πάρουν ολόκληρο τον μισθό τους για το συγκεκριμένο διάστημα (όχι ότι για το διάστημα Μαρτίου-Δεκεμβρίου είναι εξασφαλισμένο ότι θα τους επιστραφούν οι μισθοί που το κράτος τούς έκλεψε), δεδομένου ότι οι ανεσταλμένοι υγειονομικοί δεν είναι ούτε βιαστές ανηλίκων ούτε καταχραστές και εν γένει δεν διώκονται ποινικά για κανένα αδίκημα σοβαρό ή μη!
Το ΦΕΚ της κυβέρνησης (και οι επιμέρους αποφάσεις των διοικήσεων των νοσοκομείων που το εφαρμόζουν στην πράξη) μάλιστα δεν αναφέρει πουθενά ότι αίρονται οι αναστολές των ανεμβολίαστων υγειονομικών.
Λέει απλά, στα πλαίσια της επικαιροποίησης των γενικών κρατικών μέτρων για τον κορονοϊό, ότι ενώ οι υπόλοιποι ανεμβολίαστοι εργαζόμενοι (και οι διπλοεμβολιασμένοι υγειονομικοί) υποχρεούνται σε ένα rapid test την εβδομάδα πληρωμένο από την τσέπη τους, οι ανεμβολίαστοι υγειονομικοί επιστρέφουν στη δουλειά τους με δύο πληρωμένα από την τσέπη τους rapid test την εβδομάδα, όπως είπαμε, τα οποία θα ελέγχονται με αυστηρό σκανάρισμα από τον διευθυντή. Σαν τα σκαναρίσματα που έτρωγαν όλοι οι ανεμβολίαστοι πολίτες επί ένα χρόνο στα μαγαζιά κλπ., την ίδια ώρα που οι «προνομιούχοι» εμβολιασμένοι (ο κάθε κνίτης, ναρίτης, συριζάς, αναρχο-σταλίνας, (ακρο)δεξιός κλπ.) κυκλοφόραγαν και κόλλαγαν ο ένας τον άλλο ανενόχλητοι.
Υπάρχουν επίσης περιορισμοί όσον αφορά το είδος των ασθενών με τους οποίους θα έρχονται σε επαφή οι προσωρινά επιστρέψαντες γιατροί, ώστε να τους κολλάνε ελεύθερα οι εμβολιασμένοι γιατροί. Λέμε «προσωρινά επιστρέψαντες» γιατί έτσι όπως είναι διατυπωμένο το ΦΕΚ τίποτα δεν αποκλείει σε μια επάνοδο των αυστηρών διαχωριστικών (λέγε με απαρτχάιντ) μέτρων σε μία «έξαρση» του κορονοϊού να τους ξανασουτάρουν.
Η «έξαρση» ψήνεται, αφού μετά την προλεταριακή εξέγερση στην Κίνα ενάντια στη φυλάκιση στις φοιτητικές εστίες και στα εργοστάσια των ανθρώπων που «κινδύνευαν να κολλήσουν», τα δυτικά media έχουν βγει προς υπεράσπιση του κινέζων καπιταλιστών αδελφών τους που «αντιμετωπίζουν προβλήματα» μετά τις υποχωρήσεις που αναγκάστηκαν να κάνουν απέναντι στην «πλέμπα».
Σίγουρα, η απόφαση του ΣτΕ είναι μια μικρή νίκη των εργατών/εργατριών στη βιομηχανία της υγείας. Όμως αξίζει να γίνουν γνωστές οι συνθήκες κάτω από τις οποίες αναγκάστηκε το ΣτΕ να πάρει αυτή την απόφαση. Πρώτον, χίλιοι υγειονομικοί είχαν προσφύγει στο δικαστήριο ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Χάγη. Δεύτερον, μετά την κρατική ανανέωση των αναστολών τον Απρίλιο του 2022, το ΣτΕ είχε ζητήσει από την κυβέρνηση να καταθέσει τα επιδημιολογικά στοιχεία που δικαιολογούν αυτή την απόφαση. Τι να κατέθεταν όμως οι καραγκιόζηδες; Τα επίσημα φθινοπωρινά στοιχεία του ΕΟΔΥ που έδειχναν ότι το 75% των νοσηλευόμενων στις ΜΕΘ είναι τριπλοεμβολιασμένοι; Και φυσικά η κυβέρνηση δεν κατέθεσε στο ΣτΕ τίποτα! Τρίτον και σημαντικότερο, οι κινητοποιήσεις των εργαζομένων δεν είχαν σταματήσει ούτε λεπτό.
Στις κινητοποιήσεις αυτές του συντονιστικού των υγειονομικών της Αθήνας κυριάρχησε στην αρχή η ταυτότητα του πολίτη που περιορίζεται στη διεκδίκηση της αυτοδιάθεσης του σώματός του.
Όμως τόσο η κατάσταση εξαίρεσης που επιβλήθηκε έθεσε ξεκάθαρα ταξικά κριτήρια από την πλευρά του κράτους, όσο και ο αγώνας που ακολούθησε –αν και αρχικά είχε έναν ταξικό χαρακτήρα θολό και νοθευμένο μέσα από χίλια μύρια πρίσματα (μιας εναλλακτικής εθνικής ταυτότητας στην κυρίαρχη εμβολιαστική, της ιδεολογίας του πολίτη κλπ)– στη συνέχεια απέκτησε ένα πιο εμφανές εργατικό περιεχόμενο.
Αντικειμενικά η επιβολή της αναστολής μισθού άλλαζε το εργασιακό/μισθολογικό καθεστώς για όσες δεν δέχτηκαν να υποστούν την καταναγκαστική ιατρική πράξη του υποχρεωτικού εμβολιασμού στο σώμα τους, επιδείνωνε τους όρους/σχέσεις εργασίας όσων έμειναν πίσω και φυσικά συνδεόταν με την περαιτέρω αποδιάρθρωση του ΕΣΥ.
Με τα ίδια τα λόγια των αγωνιζόμενων: «υποχρεωθήκαμε σε εξάμηνες συμβάσεις εργασίας μέσω των πιστοποιητικών νόσησης, αλλά και οι συνάδελφοι που έμειναν πίσω ένιωσαν στο πετσί τους, τι θα πει εργασιακή γαλέρα».
Εξάλλου, η αντίσταση που έδειξαν οι εργαζόμενες έβαλε ως ένα βαθμό φρένο στις ορέξεις του κράτους να επεκτείνει το μέτρο και σε άλλους κλάδους, καθόρισε δηλαδή το εργασιακό μέλλον όλων των άλλων ανεμβολίαστων εργαζομένων, που τυπικά δεν μπορούσαν (ακόμη) να απολυθούν.
Σε εκείνες τις εργαζόμενες που βγήκαν σε αυτόν το αγώνα χωρίς κάποια προηγούμενη εμπειρία ή συμμετοχή σε εργατικούς αγώνες η διαδρομή που διένυσαν μέχρι τη σημερινή επιστροφή στις δουλειές τους όξυνε τη συνείδηση και τη μαχητικότητά τους, κάτι που αποδεικνύει ότι η ταξική συνείδηση αναπτύσσεται μόνο μέσα στον αγώνα και τη ζύμωση και όχι επειδή έτυχε να διαβάσεις ένα βιβλίο του Λούκατς (στη λενινιστική-σταλινική του περίοδο) με τον ίδιο τίτλο.
Η διαδρομή αυτή διανύθηκε δυστυχώς, όπως έχουμε ήδη δείξει σε προηγούμενο κείμενό μας, Εργάτριες ή Πολίτες, Πάντως Ανεσταλμένες! (δες εδώ: https://againstbiopowerandconfinement.noblogs.org/…) αντιμετωπίζοντας το πρώτο διάστημα τουλάχιστον την υπονόμευση από τα σωματεία τους, την απομόνωση και την κατασυκοφάντηση από εμβολιάκηδες προϊσταμένους και συνδικαλιστικούς φορείς (και ενίοτε και συναδέλφους/ισσες) οι οποίοι επέλεξαν μαζί με τους αριστερούς και τους αναρχο-σταλίνες εκεί που θα έπρεπε να βλέπουν απολυμένους εργαζόμενους, αυτοί να βλέπουν συγκεντρώσεις ακροδεξιών πολιτών!
Όντας ενεργό κομμάτι των αγώνων ενάντια στην κρατική διαχείριση της πανδημίας από την έναρξή της, είχαμε έγκαιρα παρατηρήσει σχετικά με τις εβδομαδιαίες συγκεντρώσεις τους (μιλάμε για την Αθήνα μόνο) ότι «οι μαζώξεις αυτές απέχουν πολύ από το να αποτελέσουν πεδίο ουσιαστικής συζήτησης και ανταλλαγής της πολύπλευρης εμπειρίας των ανεσταλμένων υγειονομικών και γίνονται, εν τέλει, ένας τόπος παρέλασης πολιτικών περσόνων, παλιών και νέων πολιτικών απατεώνων που αναζητούν ψηφοφόρους και χτίζουν τα πολιτικά τους προγράμματα, καραβανάδων, εναλλακτικού παπαδαριού, ειδικών που εκφράζουν μια διαφορετική άποψη για την πανδημία, νομικών συμβούλων, αριστερών και δεξιών εθνικιστών που αγωνίζονται «για τη δημοκρατία ενάντια στην κατάλυση των συνταγματικών δικαιωμάτων»»…, όχι, φυσικά, για να λοιδορήσουμε τον αγώνα τους σε συμμόρφωση με τις κρατικές βιοπολιτικές ντιρεκτίβες, αλλά για να επισημάνουμε τις αδυναμίες ενός εν εξελίξει εργατικού αγώνα βαλλόμενου πανταχόθεν.
Συνδικάτα που αναθεώρησαν τη στάση τους βρήκαν, φυσικά, επίσης τη θέση τους στις συγκεντρώσεις αυτές, αλλά κατά βάση οι επικριτές συνάδελφοί τους ή μη έτρεχαν να κάνουν τα φιξάκια τους και να σώσουν τις δουλίτσες τους – νομίζοντας ότι έτσι θα γλιτώσουν τη γενικότερη αναδιάρθρωση του ΕΣΥ που στήθηκε ακριβώς πάνω στην εισαγωγή των υποχρεωτικοτήτων.
Ο αγώνας των υγειονομικών και όλων των υπόλοιπων εργαζομένων-χρηστών υγείας δεν έχει τελειώσει. Όσο η επίθεση ενάντια στο σύστημα δημόσιας περίθαλψης ξεδιπλώνεται και οι διαχωρισμοί θα εξακολουθούν να υπάρχουν, νέες αντιστάσεις θα ξεπηδάνε κι όσο δημιουργούνται σχέσεις αγώνα όλα είναι δυνατά.

Τα Χειρότερα και τα Καλύτερα του 2022

–Πρώτα ΤΑ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ του 2022–

  1. Μακράν η μεγαλύτερη καφρίλα της χρονιάς ήταν η εισβολή είκοσι περίπου μασκοφόρων τραμπούκων του α/α χώρου στο Αυτοδιαχειριζόμενο Κυλικείο Νομικής στις 27/2/2022 κατά τη διάρκεια παρουσίασης βιβλίου του Φώτη Τερζάκη.

Τα εν λόγω άτομα έβρισαν, προπηλάκισαν, απείλησαν και έφτυσαν τους 10-15 παρευρισκόμενους, μεταξύ των οποίων και τα μέλη της συνδιαχειριστικής συνέλευσης του χώρου που είχαν βάρδια εκείνη τη μέρα.

Το ότι αυτοί οι άνθρωποι (μέλη της πασαμοντάνα, της ταξικής αντεπίθεσης και άλλοι) ήταν τόσο άσχετοι που νόμιζαν ότι παρέμβαιναν σε εκδήλωση της contra dystopia είναι δευτερεύουσας σημασίας θέμα. Το σημαντικό είναι ότι από τότε ξεκίνησε η συγκάλυψη αυτής της απαράδεκτης ενέργειας με την έναρξη μιας εκστρατείας από αναρχο-σταλίνες οπαδούς του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ και της ΟΠΛΑ, εναντίον του Φώτη Τερζάκη, τον οποίο προσπάθησαν να παρουσιάσουν ως ακροδεξιό —για να καταλήξουν μέσα στη γενικότερη παράνοια του αναρχο-σταλινισμού, σε μια γενικευμένη επίθεση εναντίον όσων ασκήσαμε κριτική στην εμβολιαστική εκστρατεία, επίθεση η οποία δεν έχει μείνει φυσικά αναπάντητη.

Continue reading “Τα Χειρότερα και τα Καλύτερα του 2022”

Σχετικά με τον πόλεμο στην ουκρανία #2: Διεθνής αλληλεγγύη με τους λιποτάκτες

Συνεχίζοντας στην ίδια γραμμή προώθησης της διεθνιστικής-προλεταριακής ντεφαιτιστικής οπτικής δημοσιεύουμε πάλι κείμενα από την κομμουνιστική τσέχικη ομάδα Třídní Válka και το αντιπολεμικό τσέχικο blog https://antimilitarismus.noblogs.org

Εδώ σε pdf

Έκκληση: Ημέρες Διεθνούς Αλληλεγγύης Με Τους Λιποτάκτες

Ο πόλεμος στην Ουκρανία συνεχίζεται με όλες του τις αρνητικές συνέπειες για μεγάλο μέρος του κόσμου. Συνεχίζονται όμως επίσης και οι πράξεις λιποταξίας και αποφυγής της στράτευσης, οι οποίες, εάν διαδοθούν ευρέως, θα μπορούσαν να οδηγήσουν στο τέλος του πολέμου. Ως εκ τούτου, αναρχικοί από την περιοχή της Κεντρικής Ευρώπης δημοσιεύουν αυτό το κάλεσμα για να οργανώσουν κινήσεις ενεργής υποστήριξης στους λιποτάκτες. Όπου κι αν ζούμε, ας οργανώνουμε μέρα παρά μέρα, μια μέρα διεθνούς εργατικής αλληλεγγύης και αντίστασης στον πόλεμο. Ας οργανωθούμε σε χώρους εργασίας, σχολεία και δρόμους για να ενισχύσουμε την επιρροή των λιποταξιών. Ας αγωνιστούμε για αξιοπρεπείς συνθήκες [διαβίωσης] για όλους όσοι αρνούνται να υπηρετήσουν ως τροφή για κανόνια στον ενδοϊμπεριαλιστικό πόλεμο. Continue reading “Σχετικά με τον πόλεμο στην ουκρανία #2: Διεθνής αλληλεγγύη με τους λιποτάκτες”

Ανταπόκριση από την πορεία στην Ηλιούπολη, 22/12/22

Τα κυκλώματα σωματεμπορίας επιτίθενται ωμά και βίαια στη ζωή των πιο εξαθλιωμένων-φτωχοποιημένων από εμάς και επιχειρούν να καταρρακώσουν τα σώματά τους. Όπως της Ε. που γνώρισε τη σεξουαλική κακοποίηση από την παιδική ηλικία, αλλά είχε την αγωνιστικότητα να παλέψει και την τύχη να βρει την αλληλεγγύη εκεί που δεν το περίμενε.
Η αστυνομία όχι μόνο κάνεις πλάτες, αλλά συμμετέχει στα κυκλώματα μαστροπείας, ενώ η αστική δικαιοσύνη μάς κάνει ξεκάθαρο πως μόνο μπάτσους και μαστροπούς θα προστατεύει. Αυτό είναι το σύστημα της μισθωτής εκμετάλλευσης που παράγει δίπλα δίπλα τον εκβιασμό της μισθωτής εργασίας, τα λοκντάουν, τον μαζικό και καθολικό εμβολιασμό και τον βίαιο εξαναγκασμό σε πορνεία !
Ενάντια στα κυκλώματα τράφικινγκ και το ξέπλυμα βιαστών από το αστυνομο-δικαστικό σύμπλεγμα που ξεδιπλώθηκε στη δίκη της Ηλιούπολης καλέστηκε πορεία χθες το απόγευμα από πρωτοβουλία συντροφισσών και συντρόφων: ((i)) Πορεία Ηλιούπολη, Πέμπτη 22/12, 18.30- Να τσακίσουμε το τράφικινγκ, τους βιαστές και το σύστημα που τους συγκαλύπτει (indymedia.org)https://athens.indymedia.org/post/1622719/.
Η πορεία ξεκίνησε από το μετρό Ηλιούπολης, όπου συγκεντρωθήκαμε 200-250 άτομα και βγήκαμε στη λεωφόρο Βουλιαγμένης φωνάζοντας συνθήματα.
Στην αρχή καταλάβαμε όλο τον δρόμο σταματώντας την κυκλοφορία για 4-5 λεπτά, ώσπου έκαναν την εμφάνιση τους ΜΑΤ, πράσινα και μπλε προσπαθώντας να μας περιορίσουν στο πεζοδρόμιο. Ο κόσμος αντιστεκόταν και ϕώναζε και παρά τις ασπιδιές και ϕυσουνιές που έπεσαν η πορεία κράτησε τη μία λωρίδα μέχρι να μπει τελικά και να συνεχίσει από τον παράδρομο.
Φτάνοντας στα 30 μέτρα από το Α.Τ. Ηλιούπολης η πορεία αντιμετώπισε φράγμα από μπάτσους (βλ. βίντεο) και εμποδίστηκε να πλησιάσει περισσότερο.
Αφού φωνάξαμε συνθήματα ξανακατεβήκαμε στη Βουλιαγμένης και διαλυθήκαμε στον Αγ. Δημήτριο.
Μπάτσοι – σκουπίδια – βιαστές και δολοϕόνοι
Η οργή μας μεγαλώνει

Πόσο κοστίζει η ζωή ενός απείθαρχου προλετάριου; Για το κράτος και τα σκυλιά του, 20 ευρώ!

Η πορεία των περίπου 5.000 διαδηλωτριών για τον Κώστα Φραγκούλη, το πιο πρόσφατο θύμα του ταξικού πολέμου που μαίνεται γύρω μας, ήταν μαζική και δεν έσπασε με τα πεσίματα των μπάτσων σε Πανεπιστημίου και Σταδίου, αντίθετα είχε πολλά υποσχόμενες δυναμικές στιγμές.
Φωτιές και οδοφράγματα για μια ακόμα φορά στο κέντρο της Αθήνας.
Ακούστηκαν αντιμπατσικά συνθήματα και συνθήματα ενάντια στην ακρίβεια, την ανεργία, την καταστολή.
Κοινοί αγώνες ρομά και μπαλαμών!

Η επέλαση των ψεκασμένων στο βαθύ πυρήνα του κράτους συνεχίζεται αμείωτη; Τι κάνει επ’ αυτού η υπόλοιπη επιστημονική κοινότητα;

Ύστερα από το ΣτΕ που έκρινε ως αντισυνταγματική την αναστολή εργασίας των ανεμβολίαστων εργαζομένων στον τομέα της υγείας, τώρα έπεσε και το κάστρο του ΕΟΔΥ!
Σύμφωνα με δικά του στοιχεία (που έως τώρα αρνούνταν να δημοσιοποιήσει, γιατί άραγε;) σχετικά με τους θανάτους λόγω covid κατά τη διάρκεια της μετάλλαξης Όμικρον, προκύπτει ότι η πιθανότητα να πεθάνει ένας ανεμβολίαστος/μερικώς εμβολιασμένος είναι η ίδια με αυτήν ενός πλήρως εμβολιασμένου!
Και όλα αυτά ενώ η μετάλλαξη Όμικρον είναι η πλέον ήπια (έως τώρα, μπορεί στο μέλλον να υπάρξουν ακόμη πιο ήπιες).
Με λίγα λόγια το πολυτραγουδισμένο “δώρο της επιστήμης” αποδεικνύεται, σύμφωνα με τα ψεκασμένα πορίσματα του ψεκασμένου ΕΟΔΥ, εντελώς αναποτελεσματικό από υγειονομική άποψη -χώρια οι επικίνδυνες παρενέργειες.
Για να μην ξεχνάμε όμως και τις απανωτές ήττες της τάξης μας τα τελευταία χρόνια οι (υλικές και ιδεολογικές) χρήσεις του εμβολίου υπέρ των καπιταλιστικών συμφερόντων ήταν πολλαπλές και αρκούντως αποτελεσματικές, όπως συζητήσαμε και πιο παλιά:

Continue reading “Η επέλαση των ψεκασμένων στο βαθύ πυρήνα του κράτους συνεχίζεται αμείωτη; Τι κάνει επ’ αυτού η υπόλοιπη επιστημονική κοινότητα;”

[2ήμερο Εκδηλώσεων-Συζητήσεων] Ενάντια στη Λήθη: Τρία Χρόνια από τον Μεγάλο Εγκλεισμό

Ποια ήταν η αιτία της πρόσφατης πανδημίας κορονοϊών; Ποιος είναι ο ρόλος των εργαστηρίων ιολογικού πολέμου;

Τι έκανε το καπιταλιστικό κράτος που προκάλεσε την πανδημία για να προστατεύσει το μόνο εμπόρευμα που μπορεί να παραγάγει νέα και υπερβάλλουσα αξία;

Πώς το καπιταλιστικό κράτος βρήκε την ευκαιρία να λύσει προσωρινά μια προηγούμενη κρίση και βρέθηκε να μετρά καινούργιες;

Πώς ο Μεγάλος Εγκλεισμός μέσω υγειονομικής τρομοκρατίας, τηλεκπαίδευσης, λοκάουτ σχολείων και σχολών ακύρωσε την ταξική πάλη και τον ευρύτερο κοινωνικό ανταγωνισμό -ενώ η συνολική υπερβάλλουσα θνησιμότητα (κατά βάση από άλλες αιτίες, πλην covid) αύξανε κάθε χρόνο; Continue reading “[2ήμερο Εκδηλώσεων-Συζητήσεων] Ενάντια στη Λήθη: Τρία Χρόνια από τον Μεγάλο Εγκλεισμό”

Ο αγώνας ενάντια στην εξουσία είναι αγώνας της μνήμης ενάντια στη λήθη

Στις 2/12/2022 ψηφίστηκε στη Βουλή το νομοσχέδιο του Υπουργείου Υγείας για τη δευτεροβάθμια περίθαλψη. Εγκρίθηκε με 156 «ναι» και 141 «όχι».

Το νομοσχέδιο του Υπουργείου Υγείας για τη δευτεροβάθμια περίθαλψη -το τελευταίο από ένα πλήθος νομοθετημάτων που πέρασαν την περίοδο της κρατικής διαχείρισης της πανδημίας και αναστολής της ταξικής πάλης- τράβηξε τον τελευταίο καιρό την προσοχή κυρίως για τα επίμαχα άρθρα του που προβλέπουν τη δυνατότητα απασχόλησης γιατρών του ΕΣΥ στον ιδιωτικό τομέα και την προκήρυξη θέσεων γιατρών ΕΣΥ με καθεστώς μερικής απασχόλησης. Όπως είπαμε όμως στο προηγούμενο ποστ περιλαμβάνει πολύ περισσότερα (βλ. και εδώ: https://againstbiopowerandconfinement.noblogs.org/post/2022/11/30/iatrikimetokommati_apergia_1_1_22/). Continue reading “Ο αγώνας ενάντια στην εξουσία είναι αγώνας της μνήμης ενάντια στη λήθη”

Προκήρυξη: Ιατρική με το «κομμάτι»: από την αναδιάρθρωση της πρωτοβάθμιας υγείας στην αναδιάρθρωση της δευτεροβάθμιας (και ακόμη παραπέρα)

Αυτές τις μέρες συζητιέται στη βουλή και πάει προς ψήφιση ένα ακόμα νομοσχέδιο που προωθεί την αναδιάρθρωση της δημόσιας περίθαλψης. Σε αντίθεση με τον Μάιο, που ο νόμος για την πρωτοβάθμια πέρασε μέσα σε εκκωφαντική σιωπή σήμερα για τον νόμο για τη δευτεροβάθμια περίθαλψη φαίνεται να γίνονται κάποιες κινησεις. Κάποια σωματεία από τον κλάδο της υγείας (ΕΙΝΑΠ συγκεκριμένα) έχουν προκηρύξει 24ωρες επαναλαμβανόμενες απεργίες από τη Δευτέρα 28/11/22 και άλλα (ΠΟΕΔΗΝ) στάσεις εργασίας.  Την Πέμπτη 1/12/22 η ΑΔΕΔΥ έχει προκηρύξει πανελλαδική στάση εργασίας . Από τα συνδικάτα και τους ανεσταλμένους αγωνιζόμενους υγειονομικούς καλείται συγκέντρωση στη βουλή στη 1 ενάντια στη ψήφιση του νομοσχεδίου. Όλες και όλοι εκεί.

Η προκήρυξη που ακολουθεί σε pdf εδώ

Ιατρική με το «κομμάτι»: από την αναδιάρθρωση της πρωτοβάθμιας υγείας στην αναδιάρθρωση της δευτεροβάθμιας (και ακόμη παραπέρα)

Μια σύντομη ανασκόπηση της επίθεσης των τελευταίων χρόνων στο τμήμα του έμμεσου μισθού μας που αφορά τις υπηρεσίες υγείας

Έχουμε εκφράσει σε προηγούμενες τοποθετήσεις μας την άποψη ότι η κρατική διαχείριση της πανδημίας αποτελεί την αναβαθμισμένη συνέχιση της πολιτικής των μνημονίων (και) με άλλα μέσα. Πριν από δεκαπέντε περίπου χρόνια η «χρηματοπιστωτική» κρίση και πριν τρία περίπου χρόνια η «υγειονομική», και οι δύο μορφές εμφάνισης της κρίσης αναπαραγωγής της καπιταλιστικής κοινωνικής σχέσης, παρουσιά-στηκαν ως «φυσικές» καταστροφές, που για την αντιμετώπισή τους απαιτούνται μέτρα που ορίζονται κάθε φορά (εις βάρος της εργατικής τάξης) από τους εκάστοτε ειδικούς. Η δική μας ανάγνωση τοποθετεί και τις δύο αυτές κρίσεις ως κοινωνικά ανταγωνιστικά γεγονότα, η διαχείριση των οποίων υπήρξε και συνεχίζει και σήμερα να αποτελεί πεδίο ταξικού ανταγωνισμού. Η συνέχιση των πολιτικών λιτότητας βέβαια δεν έγκειται μόνο στις αναλογίες ως προς τη διαχείριση των δύο κρίσεων από το κεφάλαιο και το κράτος του, αλλά και στον σχεδιασμό, ο οποίος σε κάθε περίπτωση είναι προσεκτικός και μακροπρόθεσμος. Continue reading “Προκήρυξη: Ιατρική με το «κομμάτι»: από την αναδιάρθρωση της πρωτοβάθμιας υγείας στην αναδιάρθρωση της δευτεροβάθμιας (και ακόμη παραπέρα)”